Auskultacione tehnike
Evo nekoliko preporuka za pravilnu auskultaciju:
1. Tiha, dobro osvetljena i topla prostorija. [To eliminiše spoljašnju buku i olakšava pregled srca.]
2. Propisno svučen pacijent. [Omogućava pravilno postavljanje stetoskopa na grudi.]
3. Mogućnost pregleda pacijenta u ležećem i sedećem položaju, kao i u položaju sa leve strane (vidi dijagram A). [Različiti zvuci, a posebno oni patološki, se poljavljuju pri određenom položaju tela.]
4. Mogućnost pregleda pacijenta sa prave strane. [Smanjuje mogućnost obrazovanja dodatnih zvukova koji nastaju dodirom creva sa različitim predmetima.]
5. Stetoskop sa zvonom i dijafragmom ili sa mogućnošću rada u dva režima - kao zvono i dijafragma. [Zvono pri lakom pritisku na grudi, može da registruje niskofrekvetne zvuke. Pri jačem pritisku, tako da ostane otisak, dijafragma registruje visokofrekventne zvuke.]
6. Redosled auskultacije (vidi dijagram B). Potrebno je preslušati najmanje četiri zone, koristeći prvo dijafragmu, a zatim zvono:
a. Leva spoljašnja ivica grudne kosti u nivou četvrtog međurebarnog prostora. U ovoj zoni se najbolje čuju tonovi poreklom od trikuspidnog ušća i desnog srca uopšte.
b. Peti međurebarni prostor u nivou srednje klavikularne linije - predeo srčanog vrha. U ovoj zoni se najbolje čuju tonovi poreklom od mitralnog ušća i levog srca uopšte. |
 Diagram A
 Diagram B |
c. Drugi međurebarni prostor desno od grudne kosti - predeo baze srca. U ovoj zoni se najbolje čuju tonovi poreklom od aortnog ušća.
d. Drugi međurebarni prostor levo od grudne kosti - predeo baze srca. U ovoj zoni se najbolje čuju tonovi poreklom od pulmonalnog ušća.
7. Sposobnost selektivnog slušanja. [Posvetiti pažnju samo jednom izolovanom zvuku. Kada se osluškuju sistolni tonovi i šumovi, ne obraćati pažnju na dijastolne zvuke.]
Gorepomenuti redosled je samo jedan od niza mogućih. Najvažnije je da se auskultacija četiri pomenute oblasti obavi propisno, i da se u svakoj od njih poslušaju kako niskofrekventni, tako i visokofrekventni zvuci. |
|
|
|
